
ช่วงนี้หลายกระแสจู่โจมวัดหนักมาก เราจึงต้องออกมาให้ข้อมูล อีกมุมมองนึง ที่เกิดขึ้นกับชีวิตเรา
เราเกิดมาในครอบครัวที่ไม่พร้อม จำได้ว่าเรารักแม่มาก แม่เสียตอนเรา 9 ขวบ เหมือนเราโตแล้ว แต่เราจำอะไรไม่ได้มากนัก รู้แต่ว่าเราโดดเดี่ยวตั้งแต่นั้นมา (ตอนนั้นเราถามตัวเองว่า เราเกิดมาทำไม ทำไมแม่ต้องตาย เราจะตายตามแม่ไปดีไหม เราจำได้แค่นี้จริงๆๆ)
เรามีนิสัยรักตัวเองมาก มีความรับผิดชอบพอควร ชอบอยู่คนเดียว คิดคนเดียว เหตุผลเยอะ เด็กๆ ที่บ้านชอบพาไปทำบุญเสมอ ๆ เรารู้แต่ว่า เมื่อใดเราไม่สบายใจ เราชอบไปวัด เห็นพระเณร และอ่านธรรมะ แต่คำสอนก็ไม่ได้เข้าไปในใจเราเท่าไรเลย เหมือนป่วยที ก็ทานยาที โดยไม่รู้ว่าเราจะทำตัวอย่างไรจึงไม่ป่วย
เราโชคดีที่เรียนจบ มีงานทำ เหมือนคนทั่วไป เที่ยวบ้าง ใช้เงิน ไม่เคยทำให้ใครเดือดร้อน แต่เราก็รักใครไม่เป็นเลยสักคน แม้แต่พ่อของเรา เราเฉยกับทุกคน แต่ไม่เกลียดนะ คิดแค่ว่า เราทุกคนเกิดมา วันนึงก็ต้องจากไป ตามกรรมของแต่ละบุุคคล เราชอบฟังเทศน์ ชอบปฏิบัติธรรมกับทุกวัด วัดมหาธาตุ วัดโสมนัส วัดสังฆทาน วัดชลประธาน วัดอัมพวา วัดมเหยงค์ สวนแสงธรรม และอีกหลายที่ และไปคนเดียวเสมอ ตอนนั้นยกเว้นวัดพระธรรมกาย วัดปากน้ำ เราไม่เคยได้ยินชื่อเลย (แปลกไหมล่ะ)
ปี 2539 เราย้ายที่ทำงานใหม่ ผอ.ฝ่ายเป็นศิษย์ วัดพระธรรมกาย ชวนเราสร้างองค์พระ เรารับปากทันทีสร้างให้แม่ 1 องค์ ด้วยความปลื้มใจ และชวนมาวัด 1 ครั้งเราก็มา ยังจำได้ว่า เรานุ่งกางเกงยีน ขาดนิดหน่อยแต่เรียบร้อย ถามว่าชอบไหม ชอบสถานที่ แต่ไม่ชอบคนเยอะ จากนั้นก็ไม่ได้มาอีก (หัวหน้าไม่ชวนอีก)
ปี 2542 ตอนนั้นเรายังไปปฏิบัติธรรมที่อื่น เมื่ออ่านพระไตรปิฏก จึงอยากเรียนบาลี หัวหน้าจึงบอกว่าที่วัดพระธรรมกายมีสอน เราเข้าวัดเพื่อมาเรียน ธรรมศึกษา พระไตรปิฏกศึกษา และ บาลีสาธิต โดยมีหัวหน้าเรียนเป็นเพื่อน ถึง 9 ปี ธรรมะแน่นปึก (วันนี้ยังนึกถึงหัวหน้าเสมอ)
จากปี 2542 ถึงปัจจุบัน 2559 17 ปี เราซาบซึ้งคำสอนพระพุทธศาสนา และความเมตตาของพระอาจารย์ การเทศน์สอนที่เข้าใจง่าย ทำให้คำสอนทาน-ศีล-ภาวนาได้เข้าไปในเลือดเนื้อและชีวิตของเรา เราถือศีล 8 ทุกวันมาได้เกือบ 9 ปีแล้ว
วันนี้ เรามีชีวิตใหม่ที่ดี คือ เรารักคนอื่นเป็น รักทุกคนเป็น อยู่เพื่อคนอื่น ทำเพื่อคนอื่น คิดถึงคนอื่น และ พยายามสร้างตัว เพื่อดูแลคนรอบตัวของเรา คุณพ่อ-พี่สาว-น้องชาย-คุณน้า-หลาน ๆ
มากไปกว่านั้น เราปิดอบายให้พ่อเราได้ พ่อเราทานเหล้า เราสามารถทำให้พ่อเลิกทานเหล้าโดยเด็ดขาด และตอนนี้ พ่อเรารักธรรมะมาก จากที่ไม่ศรัทธาพระ กลายมาเป็น คนที่ดูแลอุปฐากพระ
นี้คือ ผลงานของวัดพระธรรมกาย
ชีวิตใหม่... ของเรา เริ่มต้นที่นี่จริงๆๆ ค่ะ...
แล้วคุณล่ะ พร้อมจะมาพิสูจนฺ์คำสอนที่วัดพระธรรมกายหรือยัง ?
o